ការដុតគល់ជញ្ជ្រាំង(ជញ្ជាំងស្រូវ) បន្ទាប់ពីប្រមូល ផលជាទម្លាប់របស់កសិករមួយចំនួនប៉ុន្តែវិធីសាស្ត្រ នេះនាំមកនូវគុណវិបត្តិធ្ងន់ធ្ងរចំពោះបរិ ស្ថាន និងគុណភាពដី។ អ្នកជំនាញកសិកម្ម និងក្រសួងកសិកម្ម រុក្ខាប្រមាញ់ និងនេសាទ បានណែនាំឱ្យកសិករប្តូរទៅប្រើវិធីភ្ជួរលុបគល់ ជញ្ជ្រាំងបចូលក្នុងដី ឬធ្វើជាកំប៉ុស្តដើម្បីទទួលបានអត្ថប្រយោជន៍យូរអង្វែង។
គុណវិបត្តិសំខាន់ៗនៃការដុតគល់ជញ្ជ្រាំង៖
– បង្កឱ្យកើនកំដៅផែនដី និងបំពុលបរិស្ថានយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរ តាមរយៈការបំភាយឧស្ម័នផ្ទះកញ្ចក់ដូចជា កាបូនឌីអុកស៊ីត(CO₂) មេតាន(CH₄) និងនីត្រូ សែន អុកស៊ីត (N₂O) ដែលជួយបង្កើនបញ្ហាប្រែប្រួលអាកាសធាតុ។ ការដុតក៏បញ្ចេញភាគល្អិតតូចៗ (ដូចជា PM2.5) ដែលប៉ះពាល់ដល់គុណភាពខ្យល់។
– បំផ្លាញពពួកអតិសុខុមប្រាណដែលមានប្រយោជន៍នៅក្នុងដី ដូចជាមីក្រូសរីរាង្គ និងសត្វល្អិតជួយកែប្រែដីដែលនាំឱ្យដីរឹងក្តាំង និងបាត់បង់ សមត្ថភាពរក្សាសំណើម។
– បាត់បង់សារធាតុសរីរាង្គដែលអាចប្រើជាជីធម្មជាតិ និងគម្របការពារដីពីកម្តៅថ្ងៃ ដែលធ្វើឱ្យដីងាយសឹករលួយ និងបាត់បង់ជីជាតិ។
ផ្ទុយទៅវិញ ការភ្ជួរលុបគល់ជញ្ជ្រាំងចូលក្នុងដី ឬធ្វើជាកំប៉ុស្ត គឺជាវិធីសាស្ត្រប្រកបដោយនិរន្តរភាព។ គល់ជញ្ជ្រាំងមានសារធាតុចិញ្ចឹមសំខាន់ៗដែលអាចត្រលប់ទៅដីវិញ ជួយបង្កើនគុណភាពដី កាត់បន្ថយការប្រើជីគីមី និងបង្កើនទិន្នផលដំណាំ។
តម្លៃសារធាតុចិញ្ចឹមក្នុងកំប៉ុស្តគល់ជញ្ជ្រាំង៖
– អាសូត (N) = ០.៥២%
– ផូស្វ័រ (P) = ០.៥២%
– ប៉ូតាស្យូម (K) = ១.៦១%
រួមទាំងសារធាតុចិញ្ចឹមផ្សេងទៀតដែលមានប្រយោជន៍ដូចជា៖
– ស្ពាន់ធ័រ (S)
– ស៊ីលីស្យូម (Si)
– សង្ក័សី (Zn)
ការប្រើប្រាស់គល់ជញ្ជ្រាំងតាមរបៀបនេះមិនត្រឹម តែជួយសន្សំថវិកាសម្រាប់ទិញជីគីមីប៉ុណ្ណោះទេ ថែមទាំងរួមចំណែកការពារបរិស្ថាន និងធានាបាននូវកសិកម្មប្រកបដោយនិរន្តរភាពនៅកម្ពុជា។ កសិករគួរពិចារណាប្តូរទម្លាប់ ដើម្បីអនាគតដីស្រែ និងសុខភាពសហគមន៍។
